Αναγνώριση μελωδίας

Αναγνωρίστε το σχήμα μιας μελωδίας

Η μελωδία είναι μια γραμμή από τόνους που κινείται στον χρόνο. Πριν μπορέσετε να ονομάσετε οποιονδήποτε από αυτούς τους τόνους, μπορείτε να ακούσετε πού πηγαίνει η γραμμή. Αυτή είναι η δεξιότητα που σας βοηθά να ενισχύσετε αυτή η σελίδα.

Επίπεδη απεικόνιση ενός χεριού που ακολουθεί με το δάχτυλο μια κρεμ καμπύλη γραμμή, η οποία ανεβαίνει και κατεβαίνει πάνω από μια σειρά από σαμπανιζέ κεφαλές νοτών — Όταν ακολουθείτε μια μελωδία με το χέρι στον αέρα, ο ήχος γίνεται κίνηση που μπορείτε να δείτε.

Πρώτα το περίγραμμα

Το περίγραμμα είναι το ανοδικό και καθοδικό σχήμα μιας μελωδίας. Οι ερευνητές της μουσικής ψυχολογίας παρατηρούν εδώ και καιρό ότι οι ακροατές, ακόμη και τα μικρά παιδιά, αναγνωρίζουν και θυμούνται τις μελωδίες κυρίως από το περίγραμμά τους και όχι από τους ακριβείς τόνους. Αυτό είναι καλά νέα: δεν χρειάζεστε απόλυτο αυτί, πιάνο ή παρτιτούρα για να ξεκινήσετε.

Υπάρχουν μόνο τρεις βασικές κινήσεις. Μια μελωδία μπορεί να πηγαίνει πάνω, να πηγαίνει κάτω ή να μένει στην ίδια νότα. Πάρτε για παράδειγμα την αρχή του «Twinkle, Twinkle, Little Star». Επαναλαμβάνει μία νότα, κάνει ένα άλμα προς τα πάνω, επαναλαμβάνεται ξανά, ανεβαίνει ένα μικρό βήμα και μετά κατεβαίνει. Αν το τραγουδήσετε αργά και κινήσετε το χέρι σας μαζί του, θα νιώσετε αυτό το μοτίβο στο μπράτσο σας.

Διάγραμμα της αρχής του Twinkle, Twinkle, σε μορφή σαμπανιζέ μπλοκ σε διαφορετικά ύψη πάνω σε μπορντό πλέγμα — Γραπτή περιγραφή: ίδια, ίδια, άλμα πάνω, ίδια, βήμα πάνω, ίδια, βήμα κάτω. Έπειτα η δεύτερη φράση κατεβαίνει βήμα βήμα πίσω στο σημείο από όπου ξεκίνησε. Αυτή η εικόνα είναι μόνο διάγραμμα και δεν αναπαράγει ήχο.

Βήματα και άλματα

Όταν το πάνω, το κάτω και το ίδια σάς είναι πια οικεία, προσέξτε πόσο μακριά κινείται μια μελωδία. Ένα βήμα πηγαίνει στη γειτονική νότα· ένα άλμα παρακάμπτει νότες. Το κύριο θέμα του τελευταίου μέρους της Ένατης Συμφωνίας του Μπετόβεν, που συχνά ονομάζεται «Ωδή στη χαρά», κινείται σχεδόν αποκλειστικά με βήματα, και γι' αυτό τη μαθαίνουν τόσοι άνθρωποι να τη τραγουδούν μετά από μία μόνο ακρόαση. Πολλά λαϊκά τραγούδια και εθνικοί ύμνοι συνδυάζουν βήματα με ένα ή δύο δραματικά άλματα που λειτουργούν σαν σημεία αναφοράς.

Δεν χρειάζεται ακόμη να μετρήσετε το άλμα με ακρίβεια. Η περιγραφή «μικρό άλμα» και «μεγάλο άλμα» είναι απολύτως επαρκής. Οι ακριβείς αποστάσεις ανήκουν στη σελίδα μας Αποστάσεις νοτών.

Οδηγίες ακρόασης με σειρά

Επιλέξτε ένα σύντομο τραγούδι που το θυμάστε μισο-μισό, όπως ένα νανούρισμα, ένας ύμνος ή μια μελωδία από τηλεοπτική σειρά. Παίξτε ή τραγουδήστε μόνο την πρώτη του φράση, σε άνετη ένταση.

Βουΐξτε την πρώτη νότα και κρατήστε την για μία ανάσα. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης.
Ακούστε ξανά τη φράση και προσέξτε πού πέφτει η υψηλότερη νότα: κοντά στην αρχή, στη μέση ή στο τέλος;
Ακολουθήστε τη φράση με το χέρι σας καθώς παίζει. Μην διορθώνετε τον εαυτό σας· απλώς κινηθείτε.
Σχεδιάστε την σε χαρτί με παύλες: πιο ψηλές παύλες για τις υψηλότερες νότες, ίδιο ύψος για τις επαναλήψεις.
Ακούστε για τελευταία φορά και συγκρίνετε το σχέδιό σας. Αλλάξτε μόνο ένα πράγμα, αν χρειάζεται.

Υπενθύμιση για την ένταση: κρατήστε τις ηχογραφήσεις σε επίπεδο κανονικής συζήτησης. Η ήρεμη, επαναλαμβανόμενη ακρόαση αποκαλύπτει το περίγραμμα καλύτερα από τη δυνατή.

Εύρεση της βασικής νότας

Οι περισσότερες μελωδίες στη δυτική ποπ και κλασική μουσική μοιάζουν να έχουν μια «βασική» νότα όπου μπορούν να ηρεμήσουν. Οι μουσικοί την ονομάζουν τονική, και στο σύστημα solfège τραγουδιέται ως ντο. Ο Άγγλος δάσκαλος του δέκατου ένατου αιώνα John Curwen διέδωσε τα χειρονομιακά σύμβολα για αυτές τις συλλαβές, και ο Ούγγρος συνθέτης Zoltán Kodály αργότερα οικοδόμησε πάνω τους μια ολόκληρη μέθοδο διδασκαλίας.

Για να ακούσετε την τονική, σταματήστε μια μελωδία λίγο πριν από την τελευταία της νότα. Η αίσθηση ατέλειας που νιώθετε είναι το αυτί σας που έλκεται προς το σπίτι. Βουΐξτε τη νότα που περιμένετε στη συνέχεια· συνήθως είναι η τονική.

Φράσεις, επανάληψη και μορφή

Οι μελωδίες χτίζονται από φράσεις, όπως οι προτάσεις. Ένα συνηθισμένο μοτίβο είναι μια φράση «ερώτησης» που φαίνεται να αιωρείται στον αέρα, ακολουθούμενη από μια φράση «απάντησης» που ηρεμεί. Τραγούδια όπως το «Over the Rainbow» από το Ο Μάγος του Οζ ακολουθούν σχέδιο AABA: μια κύρια ιδέα, η ίδια ιδέα ξανά, ένα αντιθετικό μεσαίο μέρος και μετά η πρώτη ιδέα ξανά. Η αναγνώριση της επανάληψης είναι ένας ισχυρός συντόμευσης: μόλις γνωρίσετε τη φράση Α, έχετε ήδη μάθει τα τρία τέταρτα του τραγουδιού.

Όταν μια μελωδία ξεφεύγει

Μερικές μελωδίες δεν κολλούν αμέσως. Αυτό είναι φυσιολογικό, ειδικά με μουσική βασισμένη σε άγνωστες κλίμακες, όπως ένα κομμάτι γαμελάν από τη Ιάβα που είναι συντονισμένο σε σλέντρο, ή μια ράγκα της Βόρειας Ινδίας με τα στολισμένα γλισάντα της. Αν κάτι σας φαίνεται «εκτός τόνου», ακούτε πραγματική αντίθεση με τη μουσική με την οποία μεγαλώσατε. Περιορίστε το απόσπασμα σε τέσσερις ή πέντε νότες και ακολουθήστε αυτό.

Ασκήσεις μελωδίας για αυτή την εβδομάδα

Επίπεδη απεικόνιση τριών σαμπανιζέ βελών που δείχνουν πάνω, κάτω και ευθεία

Πάνω, κάτω ή ίδια

Ακούστε ζεύγη νοτών και πείτε μόνο προς ποια κατεύθυνση κινείται η δεύτερη. Πέντε ζεύγη ανά συνεδρία.

Ρωτήστε για αυτή την άσκηση

Επίπεδη απεικόνιση μιας κρεμ φιγούρας που ανεβαίνει μικρά βήματα δίπλα σε μια σαμπανιζέ φιγούρα που πηδά πάνω από ένα κενό

Βήμα ή άλμα;

Για κάθε νέα νότα μιας μελωδίας, πείτε αν είναι βήμα ή άλμα. Σημειώστε τα άλματα στο σχέδιο του περιγράμματός σας.

Μετρήστε τα άλματα

Επίπεδη απεικόνιση ενός ακροατή που τραγουδά πίσω μια σύντομη φράση, η οποία εμφανίζεται ως κυρτή σαμπανιζέ γραμμή

Επαναλάβετε μια φράση

Ακούστε μια φράση δύο φορές, έπειτα τραγουδήστε την πίσω. Συγκρίνετέ την με μια τρίτη ακρόαση και προσέξτε μία διαφορά.

Διαβάστε βοήθεια για την ακρόαση

Ξεκινήστε μια συνεδρία στοχευμένης ακρόασης