ΜελωδίαΣχεδιάστε το περίγραμμα ενός σκοπού
Παρακολουθήστε πού ανεβαίνει, πέφτει ή μένει σταθερή μια μελωδία, πριν ανησυχήσετε για τα ονόματα των νοτών.
Άνοιγμα Σχημάτων ΜελωδίαςΤα μουσικά αυτιά χτίζονται προσέχοντας τις αντιθέσεις: υψηλότερο ή χαμηλότερο, πιο κοντά ή πιο μακριά, σταθερό ή έντονο, λαμπερό ή σκοτεινό. Οι ετικέτες όπως «μεγάλη τερτσία» ή «συγκοπή» έρχονται αργότερα, όταν μπορείτε ήδη να ακούτε αυτό που περιγράφουν.
Είτε είστε εντελώς νέοι στη μουσική είτε επιστρέφετε μετά από χρόνια, αυτές οι ασκήσεις είναι σχεδιασμένες να είναι ήρεμες, σύντομες και επαναλήψιμες. Τίποτα εδώ δεν παίζει αυτόματα, και κάθε διάγραμμα συνοδεύεται από γραπτή περιγραφή.
Μια καλή συνεδρία έχει αρχή, μία κύρια εστίαση και ένα ήπιο τέλος. Χρησιμοποιήστε οποιαδήποτε ηχογράφηση ή όργανο έχετε ήδη, ρυθμίστε την ένταση πριν ξεκινήσετε και ακολουθήστε αυτές τις οδηγίες με τη σειρά.
ΜελωδίαΠαρακολουθήστε πού ανεβαίνει, πέφτει ή μένει σταθερή μια μελωδία, πριν ανησυχήσετε για τα ονόματα των νοτών.
Άνοιγμα Σχημάτων Μελωδίας
Απόσταση τόνωνΑποφασίστε ποιο από δύο ζεύγη απέχει περισσότερο, και μετά μάθετε πώς ονομάζεται η απόσταση.
Άνοιγμα Αποστάσεων Νοτών
ΧρονισμόςΧτυπήστε τον παλμό με το πόδι και το μοτίβο με τα χέρια σας, και προσέξτε τη διαφορά.
Άνοιγμα Εξάσκησης Παλμού
Χρώμα ήχουΊδια νότα, διαφορετικά όργανα: ακούστε τον χαρακτήρα πριν ονομάσετε την πηγή.
Άνοιγμα Χρωμάτων Ήχου
Κάθε μελωδία έχει σχήμα. Πολύ πριν μπορέσετε να ονομάσετε μια νότα, μπορείτε να ακούσετε αν ένας σκοπός ανεβαίνει, πέφτει, επαναλαμβάνεται ή πηδά. Οι μουσικοί το ονομάζουν περίγραμμα (contour), και έτσι οι περισσότεροι αναγνωρίζουν ένα τραγούδι μετά από μόνο τρεις ή τέσσερις νότες.
Δοκιμάστε να σιγοτραγουδήσετε έναν σκοπό που γνωρίζετε καλά και να σχεδιάσετε την κίνησή του στον αέρα με ένα χέρι. Αν το χέρι σας ανεβαίνει όταν ανεβαίνει ο σκοπός, κάνετε ήδη μελωδική υπαγόρευση στην απλούστερη μορφή της.
Εξερευνήστε τα Σχήματα ΜελωδίαςΈνα διάστημα είναι απλώς η απόσταση μεταξύ δύο τόνων. Ξεκινήστε συγκρίνοντας δύο αποστάσεις δίπλα δίπλα· τα ονόματα θα έχουν νόημα όταν η διαφορά γίνει γνώριμη.
| Αντίθεση | Απόσταση | Τι προσέχουν πολλοί ακροατές |
|---|---|---|
| Γειτονικό βήμα έναντι ευρέος άλματος | 2 έναντι 7 ημιτονίων | Το βήμα μοιάζει με περπάτημα· το άλμα μοιάζει με φωνή που φωνάζει από την άλλη άκρη του δωματίου. |
| Μικρή τερτσία έναντι μεγάλης τερτσίας | 3 έναντι 4 ημιτονίων | Το μικρότερο συχνά ακούγεται σκιερό· το μεγαλύτερο πιο λαμπερό. |
| Κουίντα έναντι οκτάβας | 7 έναντι 12 ημιτονίων | Και τα δύο ακούγονται σταθερά· η οκτάβα ακούγεται σαν η ίδια νότα, ψηλότερα. |

Ο παλμός είναι ο σταθερός χτύπος με τον οποίο θα μπορούσατε να βαδίσετε. Ο ρυθμός είναι το μοτίβο μεγάλων και μικρών ήχων που τοποθετείται πάνω του. Το να ακούτε τα δύο ξεχωριστά είναι η πιο χρήσιμη δεξιότητα χρονισμού που μπορείτε να αναπτύξετε.
Ισοδύναμο κειμένου: τέσσερα ισόχρονα χτυπήματα, το πρώτο ελαφρώς ισχυρότερο, όπως στα περισσότερα τραγούδια pop.

Παίξτε την ίδια νότα σε φλάουτο και σε τρομπέτα και θα ακούσετε δύο πολύ διαφορετικούς ήχους. Αυτή η διαφορά ονομάζεται χρώμα ήχου (timbre). Εξαρτάται από το πώς ξεκινά ένας ήχος, πώς διατηρείται και ποιοι αχνοί υψηλότεροι τόνοι αντηχούν μέσα του.
Περιγράψτε όσα ακούτε με απλές αντιθέσεις — αεράτο ή καθαρό, λαμπερό ή σκοτεινό, απαλή ή απότομη αρχή — προτού προσπαθήσετε να ονομάσετε το όργανο.
Εξερευνήστε τα Χρώματα ΉχουΤο να ακούτε δύο πράγματα ως «ίδια» είναι χρήσιμη πληροφορία, όχι λάθος. Σας δείχνει πού να επιβραδύνετε.
Μεγαλώστε πρώτα το διάστημα — δοκιμάστε νότες πολύ μακριά και μετά φέρτε τις σταδιακά πιο κοντά. Το να τραγουδάτε ή να σιγοτραγουδάτε κάθε νότα μπορεί να βοηθήσει, γιατί η φωνή σας ανεβαίνει και κατεβαίνει σωματικά.
Ακούστε τα το ένα αμέσως μετά το άλλο, αρκετές φορές. Αν εξακολουθούν να συγχωνεύονται, συγκρίνετε ένα από αυτά με ένα πολύ διαφορετικό διάστημα και μετά επιστρέψτε. Οι μικρές διαφορές γίνονται πιο καθαρές με γνώριμα σημεία αναφοράς.
Χτυπήστε μόνο τον παλμό με το πόδι και αγνοήστε για λίγο το μοτίβο. Όταν το πόδι γίνει αυτόματο, προσθέστε ένα μόνο χειροκρότημα στο πρώτο χτύπημα.
Ξεκινήστε από οικογένειες οργάνων και όχι από μεμονωμένα όργανα: πνευστά, δοξαρικά, κρουστά ή τσιμπητά. Έπειτα συγκρίνετε δύο μέλη της ίδιας οικογένειας, όπως το όμποε και το κλαρινέτο.